Punkt Poradnictwa Psychologiczno-Pedagogicznego

Od października 2024 r. w szpitalu funkcjonuje Punkt Poradnictwa Psychologiczno-Pedagogicznego, który wspiera pacjentów szpitala oraz ich rodziny w trakcie hospitalizacji. W ramach Punktu prowadzone są konsultacje, indywidualne rozmowy, jak również spotkania grupowe prowadzone przez psychologów, pedagogów i doradców zawodowych. Konsultacje te dotyczą poradnictwa zawodowego dorosłych i młodzieży, których ograniczeniem w życiu zawodowym stała się choroba. Prowadzone są również konsultacje wspierające rodziców m.in. w funkcji wychowawczej, w opiece nad dzieckiem przebywającym w szpitalu, a także w zakresie innej tematyki związanej z hospitalizacją, zdrowiem psychicznym. Do działalności Punktu należą także, cieszące się dużym zainteresowaniem zajęcia grupowe i rozwijające.

Korzystanie z usług Punktu jest bezpłatne, a jego działalność skierowana jest dla pacjentów i ich rodzin.

Punkt czynny jest od poniedziałku do piątku:

poniedziałek – 8.00 – 17.30
wtorek – 8.00 – 11.00
środa – 8.00 – 15.00
czwartek – 8.00 – 9.30; 11.30 – 13.30; 16.00 – 18.00
piątek – 8.00 – 9.30

W celu umówienia się prosimy o uprzedni kontakt telefoniczny – pracownicy punktu wykonują swoje obowiązki również na oddziałach szpitalnych (62) 33 22 223.

Pobyt  w szpitalu to często ogromne wyzwanie. W jaki sposób rodzice i opiekunowie mogą ułatwić dzieciom pobyt w szpitalu?

Bardzo dużo w przestrzeni publicznej mówi się o tym, że dzieci nie radzą sobie z emocjami. Trudno poradzić sobie z czymś, czego się nie zna, nie rozumie, co zalewa i czasem zaskakuje. Choroba i pobyt dziecka w szpitalu to dodatkowe obciążenie jego równowagi emocjonalnej. I choć oddział dziecięcy naszego szpitala jest miejscem przyjaznym, z salą zabaw i atrakcyjnym wystrojem, a rodzic albo opiekun może być cały czas z dzieckiem – to jednak sytuacja hospitalizacji generuje wiele nieprzyjemnych emocji.  Jako rodzice możemy wspierać rozwój emocjonalny naszych dzieci. Jak? Nie zawsze wiemy. Nie zawsze potrafimy. Pomogą nam w tym bajki o emocjach, przygotowane przez specjalistów, wydane w atrakcyjnej formie książki, zeszytu ćwiczeń, czy płyty z piosenkami.

Dla wszystkich osób konieczność pobytu w szpitalu wiąże się ze stresem, czasem bezsilnością i brakiem zrozumienia sytuacji. Jeśli dla nas, dorosłych, jest to tak trudne – to tym bardziej dzieci są narażone na wielkie napięcie i stres związany z hospitalizacją.

Nasi specjaliści w Punkcie Poradnictwa Psychologiczno-Pedagogicznego służą wsparciem w trudnych chwilach hospitalizacji. Wspieranie dziecka można zacząć jeszcze przed planowaną hospitalizacją, opowiadając mu o tym, jak wygląda szpital „od środka”.   Dobrze jest również przybliżyć mu otoczenie szpitala, wygląd sali operacyjnej, sali chorych, opowiedzieć jak przebiega pobieranie krwi czy konkretne badanie (np. USG, tomografia komputerowa, RTG, EKG), że lekarze i pielęgniarki są odpowiednio ubrani. Istotne jest, by dziecko wiedziało, że na oddziale będą też inne dzieci, z różnym przebiegiem choroby i  różnymi potrzebami. Warto opowiedzieć też dziecku o typowym przebiegu planowanej operacji, dlaczego jest potrzebna, jaki będzie jej efekt. Jest to zdecydowanie łatwiejsze, gdy pobyt w szpitalu jest wcześniej zaplanowany. Czasem jednak hospitalizacja jest nagła i wtedy wzbudza jeszcze większy niepokój. Jako wstępne przygotowanie dziecka do hospitalizacji możemy uznać budowanie jego odporności psychicznej. Czytanie bajek, opowiadań na ten temat trudnych sytuacji, radzenia sobie z emocjami, albo rozmowa ze starszym dzieckiem – będą tu pomocne. Bardzo ważne jest nasze podejście do przeżywanych przez dziecko emocji.  Warto przyjąć i zaakceptować wszystkie odczucia dziecka, nie udawać, że ich nie ma. Jeśli przestraszonemu dziecku powiemy, że nie ma się czego bać – dajemy mu przekonanie, że jego emocje  są nieważne, nie powinny być przeżywane, są nie na miejscu. Dziecko uczy się w ten sposób chowania, nieujawniania swojego strachu, lub walczy o to, by ktoś ten strach zauważył.  Można powiedzieć inaczej: „Rozumiem, że się boisz. Często ludzie boją się nowych, nieznanych sytuacji. Może jest coś, co będzie dla ciebie pomocne”. Pewnie nie zmniejszy to strachu, ale da dziecku poczucie, że dorosły go rozumie.  A tym pomocnym elementem może być ulubiony kocyk, maskotka (trzeba dopytać personel medyczny, czy dziecko może zabrać te rzeczy do szpitala), może ulubiona książeczka z bajkami, albo ukochana piżama. Ważna jest też sama obecność rodzica czy opiekuna. Na szczęście dawno minęły czasy, kiedy dziecko zostawało w szpitalu samo – najczęściej rodzic może być z dzieckiem cały czas, także w nocy.

Dzieci nie należy okłamywać – należy im powiedzieć prawdę –  ale tyle, ile są w stanie zrozumieć. To zaufanie jest ważne, by dziecko otwarcie mówiło np. o swoich dolegliwościach, zgłaszało potrzeby.  Jeśli przygotowujemy dziecko do zabiegu operacyjnego, lub wiemy, że będzie miało zakładany wenflon – nie mówmy, że to „nic nie boli”, bo wiemy, że może chwilkę zaboleć.  Powiedzmy, że może odczuwać ból, ale wszyscy postarają się, żeby trwało to jak najkrócej i że spróbują zmniejszyć ból.

Nigdy, przenigdy, nie straszmy dzieci lekarzem, zastrzykiem, czy sytuacją, że ktoś (pani, pan) je zabierze. Tak straszone dzieci nie tylko w szpitalu mają ogromne trudności z zaakceptowaniem nowej sytuacji. A ogromny lęk, niepokój i strach utrudniają zdrowienie. Starajmy się, jako dorośli, kontrolować i regulować swoje emocje. My też mamy prawo się bać, jednak niech dziecko nie będzie odbiorcą naszego strachu, bo w ten sposób zwiększamy jego lęk.

Zapraszamy do skorzystania z porad specjalistów Punktu Poradnictwa Psychologiczno-Pedagogicznego w naszym szpitalu.

Specjaliści Punktu Poradnictwa Psychologiczno-Pedagogicznego

	Elżbieta Chlebowska – pedagog, tyflopedagog, terapeuta pedagogiczny, arteterapeuta, socjoterapeuta, trener TUS, coach, diagnosta i terapeuta Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej. W punkcie zatrudniona na stanowisku pedagoga.
	Jolanta Ignasiak – pedagog, surdopedagog, terapeuta pedagogiczny, trener TUS, diagnosta i terapeuta Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej. W Punkcie zatrudniona na stanowisku pedagoga.
	Ernestyna Jankowska – psycholog, diagnosta i terapeuta Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej. W punkcie pełni funkcję psychologa.
	Wanda Białas – psycholog, psychoterapeuta CBT (1 stopień), terapeuta bezsenności. W pracy wykorzystuję elementy terapii schematów oraz trzeciej fali CBT. W punkcie pełni funkcję psychologa.
	Eliza Kaźmierczak – nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej, wychowania fizycznego oraz gimnastyki korekcyjno-kompensacyjnej, logopeda, oligofrenopedagog, pedagog specjalny. W punkcie zatrudniona na stanowisku doradcy zawodowego.